r 5/2 Pięciominutowy deszcz, którego statystycznie należy się spodziewać raz na 2 lata r 5/100 Pięciominutowy deszcz, którego statystycznie należy się spodziewać raz na 100 lat
Jako przykłady podano wartości dla wielu niemieckich miast w normie DIN 1986-100. Wartości różnią się od r 5/2 = 200 do 250 l / (s ha) lub r 5/100 = 800 l / (s ha) [1 ha = 10000 m²]. Informacje o zdarzeniach deszczowych można uzyskać od lokalnych władz lub alternatywnie od Niemieckiej Służby Pogodowej. Wartości odniesienia podano w DIN EN 1986-100 Załącznik A. W przypadku braku wartości należy przyjąć r T (n) = 200 l / (s ha). Ze względów ekonomicznych i w celu zapewnienia zdolności do samooczyszczania systemy przewodów i związane z nimi elementy systemu kanalizacji deszczowej należy zwymiarować pod kątem średniej wielkości opadów. Obliczony deszcz mieści się w zakresie normy DIN 1986-100 jako wyidealizowane zdarzenie deszczowe (deszcz blokowy) o stałym natężeniu deszczu przez 5 minut. Jednoroczność (T n ), która ma być stosowana w każdym przypadku dla przypadku projektowego, jest określona przez zadanie. Zdarzeń deszczu powyżej obliczonego deszczu (r 5/2 ) należy się spodziewać zgodnie z planem.
2. Prawo modelowe
3. Prawo modelowe
Q – natężenie przepływu
H – głowica dostarczająca
P – pobór mocy
n – prędkość
Wskaźniki odnoszą się do odpowiedniej prędkości.
Prawa powinowactwa odnoszą się dokładnie do przepływów beztarciowych, nieściśliwych. W przypadku zastosowań technicznych należy je traktować jako rozwiązanie przybliżone.
Ogólnie rzecz biorąc, te prawa powinowactwa są niezależne od tego, jak zmiana prędkości jest technicznie realizowana. Tradycyjnie dla małych i średnich pomp wprowadzano stopniową zmianę prędkości poprzez zmianę uzwojeń. W międzyczasie zostały one w dużej mierze zastąpione przez przetwornice częstotliwości.
Wolnoobrotowe napędy elektryczne są bardzo drogie w przypadku większych pomp odśrodkowych, dlatego w takich przypadkach stosuje się przekładnie redukcyjne.
Silniki spalinowe są również wykorzystywane do użytku mobilnego. Mają one również zmienną prędkość w określonym zakresie. 
Oprócz charakterystyki Q-H, w pompach odśrodkowych często można znaleźć następujące krzywe charakterystyczne:
Q = natężenie przepływu
H = wysokość podnoszenia
D = średnica wirnika
r = indeks dla zredukowanej średnicy wirnika
t = indeks dla średnicy koła odniesienia
Na podstawie tej zależności można z grubsza wyznaczyć krzywą gazu H (Q).
Bardziej precyzyjne obliczenia wymagają jednak uwzględnienia map charakterystyk, w których do każdej krzywej charakterystycznej przypisana jest średnica wirnika. Nowy przebieg charakterystyki wyznaczany jest przez interpolację konwersji z charakterystyk sąsiednich. Aby w pełni wykorzystać wydajność procesu, zaleca się zapisanie mapy wirnika z co najmniej trzema krzywymi charakterystycznymi. Jeżeli istnieje duża różnica kalibracji pomiędzy najmniejszą i największą średnicą wirnika, wymagane są niektóre (2..4) charakterystyki pośrednie.
Alternatywna metoda obliczania jest opisana w ISO 9906. Wymagana jest tutaj znajomość średniej średnicy wirnika na krawędzi natarcia D 1 . Zgodnie z normą ta procedura obowiązuje przez
D 1 = Średnia średnica na krawędzi natarcia wirnika
W przypadku pomp o numerze typu K ≤ 1,0 i maksymalnej redukcji średnicy wirnika 3% sprawność można uznać za stałą. 
p in , p out = ciśnienia podczas zasysania lub odprowadzania poziomów cieczy
ρ = gęstość cieczy
g = przyspieszenie ziemskie (9,81 m / s²)
H geo = statyczna różnica wysokości między poziomem cieczy w zbiorniku po stronie ssawnej i tłocznej
H l, tot = całkowita strata tarcia w rurze między wlotem a wylotem
v in , v out = średnie prędkości przepływu w zbiornikach po stronie ssącej i tłocznej
Zgodnie z prawem ciągłości, średnie prędkości przepływu w zbiornikach po stronie ssącej i ciśnieniowej są przeważnie nieznacznie małe i mogą być pominięte, jeśli powierzchnie zbiorników są stosunkowo duże w porównaniu z powierzchniami rurociągów. W tym przypadku powyższy wzór jest uproszczony do:
Część statyczna charakterystyki systemu, czyli część niezależna od prędkości przepływu, a tym samym od natężenia przepływu, to:
W przypadku systemów zamkniętych ta wartość wynosi zero.
Całkowita wielkość strat składa się ze strat ze wszystkich elementów linii ssącej i ciśnieniowej. Przy wystarczająco dużych liczbach REYNOLDS jest proporcjonalna do kwadratu strumienia objętości.
g = przyspieszenie ziemskie (9,81 m / s²)
H l, tot = całkowita utrata tarcia między wejściem a wyjściem
v i = średnie prędkości przepływu przez pole przekroju rury i
A i = charakterystyczna powierzchnia przekroju rury
ζ i = współczynnik strat tarcia dla rur, kształtek itp.
Q = natężenie przepływu
k = współczynnik proporcjonalności
W podanych warunkach można teraz określić parabolę charakterystyki systemu:
Współczynnik proporcjonalności k jest określany na podstawie pożądanego punktu pracy. Przecięcie charakterystyki systemu z krzywą dławienia specyficzną dla pompy (charakterystyka pompy) przedstawia rzeczywisty punkt pracy.
