NPSH

Υπολογίζεται από το απόλυτο επίπεδο ενέργειας μείον το επίπεδο πίεσης εξάτμισης. Το επίπεδο πίεσης εξάτμισης πρέπει να υπολογίζεται με την πίεση εξάτμισης που αντιστοιχεί στη θερμοκρασία που επικρατεί στη διατομή εισόδου της αντλίας. Η υπάρχουσα τιμή NPSH εννοείται ότι είναι η NPSH που δίνεται από το σύστημα για μια δεδομένη ταχύτητα ροής και το αντίστοιχο υγρό που πρόκειται να μεταφερθεί. (Τιμή NPSH του συστήματος) Η απαιτούμενη NPSH είναι η μικρότερη τιμή της NPSH στην οποία πληρούται ένα συγκεκριμένο κριτήριο σπηλαίωσης (π.χ. φθορά σπηλαίωσης, διάδοση φυσαλίδων ατμού, δόνηση, θόρυβος, πτώση της κεφαλής παροχής).

Κριτήρια διαστασιολόγησης

Τα τέσσερα πιο σημαντικά κριτήρια είναι: ΤΙ είδους μέσο; – & gt; Αντλούμενο μέσο ΠΟΣΟ ποσό; – & gt; Ποσοστό παράδοσης ΠΟΥ, πόσο μακριά, πόσο ψηλά; – & gt; Μεταφορική γραμμή Με ΤΙ πρέπει να αντλείται; – & gt; Μεταφορική μονάδα Εάν ο ρυθμός παροχής και η απόσταση παράδοσης είναι γνωστοί, η κεφαλή παροχής μπορεί να υπολογιστεί χρησιμοποιώντας τον υπολογισμό της απώλειας πίεσης. Ο ρυθμός παροχής και η κεφαλή παροχής μαζί αποτελούν το στόχο λειτουργίας του σχεδιασμού της αντλίας.

Σημείο λειτουργίας φυγοκεντρικής αντλίας

Υποδεικνύει τις τιμές του ρυθμού ροής και της κεφαλής παροχής που έχουν ρυθμιστεί σε ακίνητη λειτουργία με την ταχύτητα n να ανήκει στο χαρακτηριστικό της κεφαλής παροχής της αντλίας.” Το επιθυμητό σημείο λειτουργίας θα πρέπει να γίνει κατανοητό ως το σημείο στη χαρακτηριστική καμπύλη του συστήματος για το οποίο αναζητείται αντλία σύμφωνα με τους υπολογισμούς του αγωγού. Στόχος της επιλογής είναι (επιπλέον άλλων κριτηρίων όπως η μέγιστη απόδοση) να ελαχιστοποιηθεί η απόκλιση μεταξύ του επιθυμητού σημείου λειτουργίας και του (πραγματικού) σημείου λειτουργίας. Το σημείο λειτουργίας του συστήματος βρίσκεται πάντα στο σημείο τομής μεταξύ της αντλίας και του τρέχοντος χαρακτηριστικού συστήματος. Με σταθερή ταχύτητα, μετακινείται στην καμπύλη του γκαζιού με αυξανόμενη αντίσταση σωλήνα σε μικρότερο όγκο ροής. Το σημείο λειτουργίας πρέπει να είναι κοντά στη βέλτιστη απόδοση.

Σημείο σχεδιασμού της αντλίας

Καθορίζεται από τον ρυθμό ροής και την κεφαλή παροχής στην αντίστοιχη ταχύτητα λειτουργίας. Κατά την άντληση υψηλού ιξώδους μέσων, τα χαρακτηριστικά της αντλίας και επομένως και το σημείο σχεδιασμού μετατοπίζονται σε σύγκριση με τη χαρακτηριστική καμπύλη που καταγράφεται με το νερό.

Σημείο σχεδιασμού του συστήματος (σημείο λειτουργίας στόχου)

Το σημείο αποτελείται από τη ροή όγκου Q και τον ρυθμό παροχής H. Για τον υπολογισμό του σημείου σχεδιασμού, προσδιορίζεται πρώτα η απαιτούμενη ροή όγκου (ρυθμός παροχής της αντλίας). Αυτό μπορεί να εξαρτάται από διαφορετικές παραμέτρους ανάλογα με την εφαρμογή (π.χ. ζήτηση θερμότητας για συστήματα θέρμανσης, ποσότητα λυμάτων κ.λπ.). Με τη βοήθεια της υπολογισμένης ογκομετρικής ροής προσδιορίζονται οι απώλειες τριβής του αγωγού, οι οποίες μαζί με τη στατική κεφαλή έχουν ως αποτέλεσμα τη συνολική κεφαλή της αντλίας. Εάν ορίζεται ελάχιστος ρυθμός ροής για την εφαρμογή και αυτό δεν επιτυγχάνεται για τον υπολογισμένο ρυθμό ροής, ο ονομαστικός ρυθμός ροής προσαρμόζεται έτσι ώστε να επιτυγχάνεται ο ελάχιστος ρυθμός ροής. Στη συνέχεια, η αντλία λειτουργεί σε λειτουργία απενεργοποίησης (ασυνεχώς). Το σημείο σχεδιασμού του συστήματος είναι το επιθυμητό σημείο λειτουργίας (στόχος λειτουργίας) για την επιλογή της αντλίας. Στις τυπικές αντλίες, υπάρχει συνήθως μια απόκλιση μεταξύ του επιθυμητού και του πραγματικού σημείου λειτουργίας. Η επιτρεπόμενη απόκλιση εξαρτάται από την περιοχή εφαρμογής και ρυθμίζεται εν μέρει από τα ισχύοντα πρότυπα. Στην περίπτωση αντλιών ελεγχόμενης ταχύτητας, η ταχύτητα της αντλίας τροποποιείται έτσι ώστε να προσεγγίζεται ακριβώς το σημείο λειτουργίας του στόχου. Αυτό επιτρέπει την αποτελεσματική λειτουργία, ιδιαίτερα με συστήματα που λειτουργούν σε διαφορετικές καταστάσεις φορτίου (π.χ. συστήματα θέρμανσης). Ανάλογα με το σχεδιασμό της αντλίας, υπάρχουν και άλλες διαθέσιμες επιλογές για την προσαρμογή της καμπύλης της αντλίας στο σημείο λειτουργίας στόχου. Εκτός από την αλλαγή της ταχύτητας, χρησιμοποιούνται ευρέως οι ακόλουθες μέθοδοι:
  • Απενεργοποιήστε την πτερωτή
  • Ρύθμιση γωνίας λεπίδας για αξονικές αντλίες
  • Στραγγαλισμός
  • Παράκαμψη

Τσιμούχα άξονα

Τα δύο πιο κοινά συστήματα είναι: Το κουτί πλήρωσης – ως παραδοσιακό στεγανοποιητικό άξονα – σπάνια οφείλεται στη συντήρηση που απαιτείται στις κτιριακές υπηρεσίες και είναι στην πραγματικότητα κοινό μόνο με τις αντλίες πλάκας βάσης. Μπορεί να βρεθεί σε ειδικά σχέδια σε αντλίες inline. Απαιτούνται διαφορετικές συσκευασίες και ρυθμίσεις κουτιών γέμισης ανάλογα με τις συνθήκες λειτουργίας. Γενικά, δεδομένων των μέσων πιέσεων / θερμοκρασιών λειτουργίας και της κανονικής ποιότητας του νερού, μπορεί να υποτεθεί ότι μια μέση ποσότητα νερού που στάζει κατά μέσο όρο 10 σταγόνες ανά λεπτό δημιουργεί επαρκή λίπανση για το κουτί πλήρωσης. Σε μεμονωμένες περιπτώσεις, πρέπει να τηρούνται οι ειδικές πληροφορίες κατασκευαστή. Η διάρκεια ζωής των συσκευασιών κουτιού γέμισης πρέπει να είναι μεταξύ 1 και 2 ετών. Στην περίπτωση συσκευασιών γεμιστών κουτιών που είναι ιδιαίτερα ελαφρά φορτωμένα, οι χρόνοι παραμονής πολλών ετών δεν είναι ασυνήθιστοι. Από την άλλη πλευρά, οι ακραίες συνθήκες νερού (λέρωμα, προσμίξεις, υπερθέρμανση κ.λπ.) μπορούν να μειώσουν δραστικά τη διάρκεια ζωής. Προκειμένου να αποφευχθεί η ζημιά στον άξονα από επιθετικά μέσα ή από ακατάλληλο χειρισμό του κουτιού πλήρωσης, θα πρέπει να προτιμώνται σχέδια με προστατευτικά χιτώνια άξονα. Η μηχανική στεγανοποίηση χωρίς συντήρηση έχει καθιερωθεί στην τεχνολογία κτιρίων και σε πολλές άλλες εφαρμογές ως πρότυπο για αντλίες με στεγανοποιήσεις άξονα. Δεν υπάρχει απώλεια νερού κατά τη λειτουργία και δεν απαιτούνται εργασίες συντήρησης κατά τη διάρκεια ζωής του μηχανικού στυπιοθλίπτη. Η διάρκεια ζωής υπό μέσες συνθήκες λειτουργίας και νερού είναι μεταξύ 1 και 2 ετών, το πολύ 3 έτη. Οι ακραίες συνθήκες νερού (λέρωμα, προσμίξεις, υπερθέρμανση κ.λπ.) μπορούν να μειώσουν δραστικά τη διάρκεια ζωής. Σε τέτοιες εφαρμογές, η καταλληλότητα ή ο ειδικός σχεδιασμός για τις συνθήκες λειτουργίας πρέπει να συμφωνείται με τον κατασκευαστή. Στην τεχνολογία των κτιρίων, ο σχεδιασμός που:
    Το
  • λειτουργεί ανεξάρτητα από την κατεύθυνση περιστροφής
  • κάθεται ελαστικά στον άξονα μέσω φυσούνας (αυτόματη επαναρρύθμιση από το ενσωματωμένο ελατήριο σε περίπτωση μηχανικής φθοράς στεγανοποίησης)
  • προσφέρει βέλτιστες λιπαντικές ιδιότητες μέσω του συνδυασμού υλικού σκληρού/μαλακού (κεραμικό ή σκληρό μέταλλο με άνθρακα)
  • Το
  • είναι τοποθετημένο σε προστατευτικό χιτώνιο άξονα από μπρούτζο ή ανοξείδωτο χάλυβα.
Προειδοποίηση: Οι συσκευασίες κιβωτίων γέμισης και οι μηχανικές σφραγίδες είναι φθαρμένα εξαρτήματα. Η στεγνή λειτουργία δεν επιτρέπεται και οδηγεί στην καταστροφή των τσιμουχών και στις δύο εκδόσεις.

Ύψος αναρρόφησης για φυγοκεντρικές αντλίες που δεν είναι αυτόματες

Αυτό σημαίνει ότι η τοπική πίεση αέρα p b είναι υψηλότερη από το άθροισμα του θετικού καθαρού ύψους αναρρόφησης HH και της πίεσης ατμών p v . Επομένως, δεν απαιτείται πλέον η πίεση εισόδου. Αυτή η συσχέτιση βασίζεται στη δραστική μείωση της τάσης ατμών του κρύου νερού. Στην πράξη αυτό σημαίνει: Αντλίες που λειτουργούν με αρνητική ελάχιστη πίεση εισόδου H erf μπορούν να δημιουργήσουν μια διαδρομή αναρρόφησης (όχι αυτο-αναρρόφηση). Η ισχύς αναρρόφησης είναι περίπου ίση με το επίπεδο της αρνητικής ελάχιστης πίεσης εισόδου μείον 1 m συντελεστή ασφαλείας. Δεδομένου ότι οι αντλίες, που χρησιμοποιούνται συνήθως σε σχέση με υπηρεσίες κτιρίου, δεν έχουν ιδιότητες αυτόματης αναρρόφησης, πρέπει να πληρούνται οι ακόλουθες προϋποθέσεις για να λειτουργήσει η διαδρομή αναρρόφησης:
  • Αερισμός των σωληνώσεων από την πλευρά της αναρρόφησης, συμπεριλαμβανομένης της αντλίας πριν από τη θέση σε λειτουργία.
  • Αποφυγή εγκλεισμάτων αέρα κατά τη λειτουργία της αντλίας (ο αερισμός οδηγεί σε αστοχία της ικανότητας αναρρόφησης).
  • Αποφύγετε την αποστράγγιση των σωλήνων από την πλευρά της αναρρόφησης στη βάση της αντλίας παρέχοντας και τοποθετώντας μια ποδοβαλβίδα. (Κίνδυνος διαρροής από σωματίδια βρωμιάς)
Η εξάρτηση από τις βαλβίδες αντεπιστροφής στη γραμμή πίεσης δεν είναι επαρκής, καθώς ο αέρας μπορεί να μεταφερθεί μέσω του στεγανοποιητικού άξονα (μηχανική στεγανοποίηση ή στεγανοποιητικό κουτί πλήρωσης) στη βάση της αντλίας. Λόγω των χαρακτηριστικών σχεδίασής τους, η ικανότητα αναρρόφησης των αντλιών που δεν είναι αυτόματου αναρρόφησης περιορίζεται γενικά σε ένα εύρος από 2 έως 4 m. ειδικών αντλιών.

Αντλία θετικού εκτοπίσματος

Γίνεται διάκριση μεταξύ ταλαντευόμενων και περιστρεφόμενων αντλιών εκτοπίσματος ανάλογα με τον τύπο κίνησης του σώματος εκτόπισης. Οι ταλαντευόμενες αντλίες θετικού εκτοπίσματος περιλαμβάνουν
  • Εμβολοφόρος αντλία
  • Αντλία διαφράγματος
Τα ακόλουθα σχέδια υπολογίζονται μεταξύ των περιστρεφόμενων αντλιών εκτόπισης:
  • Βιδωτή αντλία
  • Έκκεντρη βιδωτή αντλία
  • Περιστροφική λοβώδης αντλία
  • Αντλία με γρανάζια
  • Βιδωτή αντλία
  • Περισταλτική αντλία
Σε αντίθεση με τη φυγόκεντρη αντλία, η αντλία θετικής μετατόπισης χρησιμοποιείται συχνά όταν το ιξώδες του αντλούμενου μέσου είναι πολύ υψηλό ή για διαδικασίες μέτρησης.